บทที่ 76 76 ห่วงใยเธอไม่ต่างกัน

เสียงล้อรถเตียงผู้ป่วยกระแทกพื้นกระเบื้องดังสนั่นไปทั่วแผนกอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ทันทีที่รถตู้คันหรูจอดนิ่งสนิท ภาคินทร์ไม่รอให้บุคลากรเข็นเตียงมารับ เขากระโจนลงจากรถพร้อมกับอุ้มร่างที่แทบไร้สติของอังคณาตรงไปยังห้องฉุกเฉินทันทีด้วยความเร็วเท่าที่จะทำได้

“หมอ! พยาบาล! ช่วยด้วย” เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ